Mostrando entradas con la etiqueta Dossier. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Dossier. Mostrar todas las entradas

viernes, 27 de diciembre de 2019

TEMA 8: Diario/Dossier

Nesta entrada vou a comentar varias presentacións que realizaron os meus compañeiros de clase. Xa que eu escollín un dos sistemas educativos de éxito, vou a empezar comentando as presentacións de compañeiros que escolleron un tema parecido ao meu.

Gustaríame empezar polo sistema educativo de Canadá, escollido por Alba Pensado. Sen lugar a dúbida, o que máis me chamou a atención deste sistema é que non existe un proxecto nacional que regule a todo o país, senón que cada provincia ten un ministerio que se encarga de regular a educación. A pesar da súa efectividade, este modelo adáptase tan ben a este país debido a que cada provincia ten as súas peculiaridades, pero probablemente é un sistema que noutros países non sería tería tanto éxito. Como as linguas oficiais de Canadá son o inglés e o francés sempre se lle vai dar prioridade a estas dúas linguas, pero a oferta das demais linguas estranxeiras variará enormemente dunha provincia a outra.

A presentación de Alba López trataba sobre o sistema educativo de Irlanda. A pesar de que nos últimos anos a Unión Europea fixo grandes esforzos para fomentar a aprendizaxe de linguas, estas políticas non tiveron moito éxito en Irlanda. Un dos principais motivos deste fracaso débese a que o estudo dunha lingua estranxeira é optativo en Irlanda, polo que moitos estudantes prefiren coller materias que lles resulten máis fáciles de aprobar. Ademais, hai que ter en conta un factor sociolóxico: os irlandeses son nativos en lingua inglesa, polo que en moitos casos poden considerar que o estudo doutra lingua é innecesario xa que son nativos na lingua franca. Este tipo de mentalidade é bastante común nos países que teñen o inglés como lingua oficial. Só un 3% do alumnado estuda unha lingua estranxeira en primaria, algo que choca bastante coa política de ensinanza de linguas doutros países, e a pesar de que o sistema de Irlanda está considerado como un dos mellores do mundo, é curioso ver como este éxito non se aplica ás linguas.

Jesús tamén decidiu facer a súa presentación sobre un dos modelos educativos de éxito: o de Xapón. Na súa presentación comprobamos que un dos motivos polos que o modelo xaponés ten tanto éxito e pola súa baixa tasa de abandono escolar. Por exemplo, a educación só é obligatoria ata os 15/16 anos, pero todo o mundo continua os estudos postobligatorios ata os 18. A pesar disto e de todas as medidas que impulsou o goberno xaponés, a ensinanza de idiomas en Xapón aínda necesita máis tempo para mellorar. Un dos motivos que deu Jesús para explicar esto é o contexto do país, xa que en Xapón non hai moita tradición de estudo de linguas estranxeiras, ademais de que non esixen moito nivel en cada etapa educativa. A isto eu añadiríalle o complexo que lle pode resultar a un xaponés o estudo dunha lingua como o inglés: non só ten un alfabeto distinto, senón que ademais conceptos tan básicos como as maiúsculas/minúsculas ou as reglas de puntuación son cousas novedosas para eles.

A pesar de que os sistemas educativos foron os temas que máis me chamaron a atención debido a que eu traballei sobre o de Países Baixos, tamén houbo outras presentacións moi interesantes en temas moi distintos ao que eu escollín. Lucía falounos sobre o método de ensinanza gramática-tradución. Este método orixínase en Prusia no século XVIII, empregándose para a ensinanza de latín e grego. Este método baséase na memorización de regras gramaticais, no fomento de habilidades escritas, na ensinanza maxistrocentrista, etc. Este método posúe tanto ventaxas como desventaxas: por un lado, permite profundizar no coñecemento gramatical do alumnado, así como mellorar o seu léxico; pero por outro lado, deixa relegado todo o contexto, historia e cultura da lingua, e redúcea a un conxunto de regras que se deben memorizar. Como ben sinalou Lucía, este método pode ser útil para aprender ou repasar cousas puntuais, pero para ensinar unha lingua en conxunto este é un método bastante obsoleto cuxas desventaxas pesan máis que as súas ventaxas.


Noemí fixo a súa presentación sobre a Aprendizaxe Basada en Proxectos, tamén coñecida como ABP. Noemí definiu o ABP, empezando por explicar qué non é xa que é un termino que se emprega mal en moitas ocasións. O ABP é un método constructivista, no cal o alumnado debe ser protagoista da súa aprendizaxe, mentres que o docente debe ser o guía que facilite o proceso. O ABP tamén ten un enfoque comunicativo que prima a autonomía dos estudantes, e ten un deseño aberto e flexible. A aprendizaxe debe ser significativa, e ten un valor de utilidade para a vida cotiá. A pesar disto, o ABP debe aplicarse de maneira correcta, xa que se non se fai pode chegar a fracasar estrepitosamente, sendo importante unha boa organización e motivación do alumnado, evitando que se sinta abrumado ou que perda a concentración.


En conclusión, todos as presentacións foron moi boas e interesantes, notándose o esforzo de todos as compañeiras e compañeiros. No que respecta ás presentacións dos sistemas educativos, sorprendeume cómo sistemas tan distintos puideron alcanzar o éxito nos seus respectivos países, demostrando que non hai unha única fórmula para mellorar a educación. Nas presentacións sobre os métodos de ensinanza, chamoume a atención o contraste entre os distintos métodos, e como todos eles teñen os seus puntos bos e malos, concluíndo que a solución é que o docente os coñeza todos e sexa capaz de decidir cando é mellor empregar cada un deles.

sábado, 21 de diciembre de 2019

TEMA 6: Dossier

O Tema 6 abarcou dúas sesións, e realizamos unha actividade en cada unha delas:

12 de decembro

Esta sesión comezou cunha explicación do sistema concurso-oposicións para acceder ao sistema público de ensinanza. A continuación, realizamos unha actividade que consistía en usar a rúbrica das oposicións para avaliar unha programación didáctica dun instituto de Galicia. Usamos o buscador da páxina da Xunta de Galicia, pero ao final rematamos escollendo a programación didáctica do departamento de inglés do meu antigo instituto: o IES A Xunqueira I de Pontevedra. 

A pesar de que esta programación tiña moitos puntos interesantes, estaba demasiado desordenada: por exemplo, falaba sobre a atención á diversidade en tres apartados distintos da programación, en lugar de dedicarlle un bloque completo para explicalo ben. Na parte que correspondería ás unidades didácticas, fixeron copia e pega do cadro que vén no currículum do DOG, algo que nos sorprendeu bastante. Segundo a nosa avaliación, esta programación non aprobaría as oposicións. Aquí vos deixo a rúbrica que empregamos en clase para explicar cómo a avaliamos:




Esta actividade pareceume moi interesante por dous motivos. Primeiro, é a primeira vez no máster que nos enfrentamos a unha programación didáctica real, algo irónico posto que tivemos que entregar unha unidade didáctica integrada da nosa creación para unha das anteriores materias. Segundo, é curioso ver como a pesar de que nas oposicións son extremadamente estrictos, á hora da verdade os institutos deixan o deseño curricular bastante de lado, deixándoo quedar como un simple papeleo burocrático que hai que presentar para que o aprobe o inspector.

16 de decembro

Esta sesión dedicámola maioritariamente á creación dunha unidade didáctica. Como para unha das anteriores materias fixeramos unha UDI para secundaria, esta vez decidimos ampliar os nosos horizontes e facer unha sobre a EOI. A maior dificultade foi entender o currículum da EOI. Por exemplo, nós estabámos acostumadas aos estándares de aprendizaxe, pero na EOI pasan a chamarse mínimos esixibles, e tiñamos que redactalos nós a partir dos criterios de avaliación. Ademais, os contidos viñan estructurados de maneira totalmente distinta aos contidos de secundaria. Por isto, a pesar de ser unha actividade bastante sinxela, levounos máis tempo do esperado.



En conclusión, estas actividades son bastante sinxelas a simple vista, e máis tendo en conta que xa estudamos deseño curricular no máster. Aínda así, a cantidade de dificultades que tivemos á hora de levalas á cabo fai que me pregunte se realmente lle estamos dedicando o tempo suficiente ao deseño curricular, xa que eu non me vexo capaz agora mesmo de realizar unha programación didáctica completa por min mesma.

martes, 3 de diciembre de 2019

TEMA 5: Dossier

Nas dúas sesión do Tema 5, correspondentes ao 21 e 28 de novembro, realizamos un total de cinco actividades. 

Actividade 1: debate piramidal.

Este actividade consistía en debatir por parellas o tema proposto polo profesor. A continuación, os grupos de debate pasarían a ser de 4 persoas, logo de 8, logo de 16 e, finalmente, de toda a clase. Neste debate falamos sobre o deseño curricular, polo que na miña opinión este exercicio foi máis ben de repaso xa que a primeria materia do máster trata, precisamente, sobre o deseño curricular. Aínda así, grazas a esta actividade o profesor puido establecer cal era o noso nivel de coñecemento con respecto ao tema.

Actividades 2 e 4: Kahoot.

Falarei destas dúas actividades ao mesmo tempo xa que ambas usan a mesma plataforma. O primeiro Kahoot realizouse de forma individual e trataba sobre a distribución competencial na ESO e Bacharelato. O segundo Kahoot fíxose de forma grupal e trataba sobre a distribución competencial na EOI. O Kahoot parécceme unha ferramenta entretida e interactiva, pero eu platexaríaa doutra maneira. É dicir, en lugar de utilizar o Kahoot para explicar a materia, empregaríao para facer un repaso, xa que a velocidade á que se desenvolve a actividade dificulta o asentamento do coñocemento adquirido, polo que ao rematar moitas das respotas xa se me esqueceran. 



Actividade 3: documento de Google colaborativo.

Nesta actividade tamén estabamos divididos en grupos, e cada grupo encargábase de buscar información sobre o tema asginado. A partir da información atopada, debíamos elaborar unha presentación para expoñer diante dos nosos compañeiros/as. Ademais, debíamos relfexionar sobre qué elementos curricularres movilizamos á hora de realizar esta actividade. Por un lado, o tema da actividade pareceume interesante, xa que este máster céntranse moito na ESO, e estivo ben informarse un pouco sobre a Formación Profesional. Por outro lado, creo que esta actividade resultaría moito mellor se tivésemos máis tempo para realizala, xa que de seguro teríamos atopado moita máis información e teríamos asimilado mellor a aprendizaxe.



Actividade 5: presentación de Google colaborativa.

Esta foi a última actividade do Tema 5. Esta actividade, enfocada ao funcionamento da EOI, consistía en que cada persoa tiña un tema a desenvolver, e tiña que facelo nunha sola diapositiva. A actividade pareceume moi interesante, e o tema tamén me pareceu moi necesario xa que a EOI tamén está bastante esquecida neste máster. A pesar disto, esta actividade resultou ser a máis odiada para min, e o motivo foi a desilguadade dos temas. Por exemplo, mentres que había temas que estaban divididos entre varias diapostivas, a min tocoume facer nunha sola a avaliación, a promoción e a permanencia na EOI. Vinme abrumada pola cantidade de información que me foi imposible procesar e resumir e, a pesar de que o tema me interesaba, esta actividade deixoume mal sabor de boca.

En conclusión, as aplicacións como Kahoot axudan a que as clases se volvan máis amenas, e Google Drive é unha plataforma que facilita o traballo colaborativo a través das TICs (a pesar dos pequenos fallos que pode presentar calquera programa informático). Aínda así, á hora de plantexar actividades, hai que ter extremo coidado coa organización dos temas e a división do tempo para cada actividade, xa que son dous factores que poden determinar o seu éxito ou fracaso.